Welkom op de Elvis Presley Webshop


FTD Moody Blue

Schrijf de eerste review over dit product

 
€ 21,26
 

Beschikbaarheid: Op voorraad


Snel overzicht

FTD Moody Blue

FTD Moody Blue

Dubbelklik op de afbeelding voor groot formaat

Uitzoomen
Inzoomen

Meer afbeeldingen

Details

FTD Moody Blue. Uitgave in de 7 inch serie: Tracking: DISC 1 - THE ALBUM SIDE ONE 01. Unchained Melody 02. If You Love Me (Let me know) 03. Little Darlin¹ 04. He¹ll Have To Go 05. Let Me Be There SIDE 2 06. Way Down 07. Pledging My Love 08. Moody Blue 09. She Thinks I Still Care 10. It¹s Easy For You THE ALTERNATE ALBUM 11. Unchained Melody - undubbed master 12 .If You Love Me (Let Me Know) - undubbed master 13. Moody Blue - take 6 14. She Thinks I Still Care - take 2B 15. My Way (live) 16. Way Down - undubbed master 17. Little Darlin¹ - undubbed master 18. He¹ll Have To Go - rough mix 19. Pledging My Love - composite of rehearsal and take 3 20. It¹s Easy For You - take 1 BONUS TRACKS 21. She Thinks I Still Care - takes 1, 2A 22. America The Beautiful 23. Softly As I Leave You REVIEW: So Call-A Ma Baby Moody Blue! Vaak is gedacht dat een release van ‘Moody Blue’ of ‘Elvis In Concert’ de apotheose zou zijn van het Follow That Dream label. Nu ligt ‘Moody Blue’ voor mijn neus en nergens is het einde van FTD nog aangekondigd. Laten we dan maar aannemen dat FTD voorlopig nog even door gaat met het ons voorzien van prachtige releases. Met recht is het nu de beurt aan ‘Moody Blue’ om te verschijnen in de Classic Album serie van FTD. Het was Elvis zijn laatste officiële LP release bij leven. Elders in het blad leest u een vertaling van een interview met Felton Jarvis welke goed aansluit op deze FTD. Het originele album was een vreemde mix van studio en live materiaal. Een soort van ‘Something Old, Something New’. Dit door het ontbreken van genoeg nieuwe studio opnamen. Elvis had in oktober 1976 nog wel een poging gedaan om een vervolg te geven aan de redelijk goed verlopen sessies in februari van dat jaar. Tevens had hij in januari 1977 moeten verschijnen in een studio te Nashville voor opnames. Een dag later dan gepland vloog Elvis naar Nashville maar verder dan het hotel kwam hij niet. De opnamesessie werd afgeblazen tot grote woede van Colonel Parker. Deze FTD brengt u de laatste tracks van de Jungleroom sessies die nog niet FTD waren verschenen, aangevuld met bonustracks plus de undubbed versies van de live tracks die op de LP terecht kwamen. Als aanvulling tevens een paar tracks van de februari ’76 sessies die oorspronkelijk niet op ‘Moody Blue’ stonden maar ook nog niet eerder tot ons waren gekomen via FTD. Alhoewel de sessies ook uitgebreid zijn behandeld door importlabels als ‘VENUS’ zijn er gelukkig ook nu weer een aantal primeurs te vinden. Niet verkrijgbaar op welke andere release dan ook, voor het eerst op deze FTD. Zo is er de uiterst plezierige Take 1 van ‘Moody Blue’. Zeker nog niet perfect maar voor een eerste take verrassend compleet en al goed op dreef. Openbaring is de ‘Rough Mix Master’ van ‘Moody Blue’; het is duidelijk hoorbaar dat Elvis zijn stinkende best doet en alles geeft op deze versie en de tekst er bijna letterlijk uit spuugt met al zijn kracht en een soort van verbetenheid. De al eerder uitgebrachte Take 4 van ‘She Thinks I Still Care’ (Made In Memphis FTD) maakt op deze release meer indruk. Waarom weet ik niet, wellicht door de verbeterde mix of geluidskwaliteit maar wat een dijk van een take! Ook fijn is de officiële release van de fameuze Take 2B, compleet van begin tot eind. Heerlijke versie en het blijft intrigerend hoe deze afwijkende versie tot stand is gekomen. Tot nu toe is daarvan op tape kennelijk niets terug te vinden. Wiens idee was het om eens een ‘Rhythm & Blues’ versie te gaan proberen? Een andere primeur is Take 15 van eveneens ‘She Thinks I Still Care’. Het is duidelijk dat het nummer Elvis zeer aansprak en bijna elke complete take is van grote schoonheid. Een andere primeur is het feit dat ‘It’s Easy For You’ niet enkel in twee takes kant en klaar was zoals lange tijd gedacht. Er volgde na Take 2 (undubbed master, voor het eerst te vinden op deze release) nog een Take 3 & 4 en alhoewel beiden incompleet, toch voor het eerst te vinden op deze FTD. Tijdens deze sessie gebeurt er wat opmerkelijks: de band begint al te spelen terwijl Elvis nog niet klaar is voor opname. Waarop hij verbaasd en ook lichtelijk geïrriteerd meld: “What are you doing?...Don’t look at me with that suspicious look”. De ‘Way Down’ sessie is in deze schitterende geluidskwaliteit een waar genot om naar te luisteren. Een incomplete take 1, voorafgegaan door een klein stukje rehearsal, verteld eigenlijk een heel verhaal. Elvis geeft richting het einde van die eerste take het zingen op. Het lijkt wel alsof je de sfeer bij de muzikanten kan proeven door de luidsprekers heen. Gaat Elvis dit nummer skippen? Wil ‘ie er niet mee verder? Het is duidelijk dat iedereen aanwezig in de Jungleroom de absolute hitpotentie van het nummer in de smiezen heeft. De band zet druk op Elvis door na het stoppen meteen weer het ritme op te pakken en te gaan spelen. Daarmee aangevend dat zij door willen met het nummer. Elvis merkt dat ook. Hij maakt een paar opmerkingen over het tempo en zegt dan “Ok, ok” op een toon alsof hij toegeeft aan de wensen van de muzikanten. Take 2 volgt en is vocaal beduidend beter en geconcentreerder dan bij Take 1. Langzaam krijgt Elvis de geest en bijt zich in het nummer vast. Zo komt een knaller van een nummer tot stand waarin echt plezier door klinkt en doet denken aan ‘Burning Love’ en ‘Promised Land’. Leuk: vlak voor Take 2C zingt Elvis – gelukkig ver van de microfoon vandaan: “I’m A Steamroller!...Oh, I thought I was on stage…I am on stage”, kennelijk refererend aan de setting van de Jungleroom. De hoop bij iedereen is dat Elvis na dit nummer geïnspireerd genoeg is om echt door te zetten met de opnamesessie. ‘Pledging My Love’ volgt. Op deze FTD is daar de complete sessie van terug te vinden. Ook hier weer hoorbaar plezier bij Elvis en de band. De composite versie van de rehearsal (nog niet eerder verschenen) en Take 3 is een zeer geslaagde versie. Daarna wordt volgens de overlevering begonnen aan ‘Fire Down Below’. Elvis heeft er echter plotseling genoeg van en trekt zich terug op zijn slaapkamer. De band zet door en legt een ‘rhythm track’ vast op tape. Als er dan ook nog een levering van nieuwe Harley motoren op Graceland tussendoor komt is de aandacht van Elvis voor de opnamesessie helemaal weg. Felton hoopt dat Elvis zijn ‘vocal’ later nog zal opnemen, zoals Elvis ook beloofd aan de schrijver van het nummer: bassist Jerry Scheff. Tevens neemt de band nog een ‘rhythm track’ op voor ‘He’ll Have To Go’. Een dag later neemt Elvis daarvoor opmerkelijk genoeg wel een ‘vocal’ op. ‘Fire Down Below’ verdwijnt onafgemaakt in de archieven. En dan is de koek op. Elvis zal nooit meer een studiosessie houden. Felton, de Colonel en RCA blijven achter met te weinig opnamen om een nieuwe LP mee te vullen. Elvis gaat op tournee en is kennelijk met geen stok nog te bewegen om ook maar iets op te nemen. Felton neemt uit wanhoop een opnamerecorder mee op tournee in de hoop tijdens de vele concerten iets opmerkelijks vast te leggen. Dat lukt ook niet echt. ‘Unchained Melody’ – op dat moment een nieuw nummer aan de setlist - is een nummer wat Elvis nog niet eerder heeft uitgebracht en daarmee de enige echt unieke track die Felton vastlegt. ‘Little Darlin’ en ‘If You Love Me, Let Me Know’ zitten dan al enige tijd min of meer vast in de setlist voor zijn concerten en zijn voor de fans bekende nummers maar waren destijds ook nog niet eerder op LP gezet. De undubbed masters van de live tracks op deze FTD doen je beseffen dat er nog flink geschaafd is aan de uiteindelijke master versies. Intrigerend om ze nu in hun pure vorm en uitstekende geluidskwaliteit te horen. Als bonustracks zijn er nog de singles ‘America’ en ‘Softly As I Leave You’. Tevens is er nog een versie van ‘America’. Deze is apart aangezien ze de laatste overgebleven seconden van de studioversie van datzelfde nummer aan de live opname hebben ‘geplakt’. Persoonlijk snap ik het idee op zich wel om dit zo te doen. Aardig in elkaar gemixt al is de overgang van soundboard naar studiogeluid wel erg groot. Het geeft in ieder geval een indruk van hoe het heeft geklonken voor dat de track zo goed als werd gewist. Dit alles en nog veel meer kunt u nu zelf gaan beluisteren op deze nieuwste release door Ernst en zijn team. Conclusie: FTD brengt wederom een zeer essentiële Classic Album release tot ons met ‘Moody Blue’. Geluidskwaliteit om door een ringetje te halen en tip top verzorgd met een uitgebreid boekwerkje. Daarin mooie foto’s waaronder ook de foto van het op het laatste moment geannuleerde artwork van de LP. Verhaal is dat men de hoezen al aan het maken was maar dat er een foutje in zat en alles weer overnieuw moest. Slechts drie exemplaren zouden zijn achtergehouden door een medewerker van RCA. Kortom: aanschaffen dus: ‘She's not a complicated lady, so color your collection with Moody Blue!’. DISC 2 THE SESSIONS 01. Way Down - rehearsal, take 1 02. Way Down - take 2A 03. She Thinks I Still Care - takes 3,4 04. Moody Blue - take 1 05. Pledging My Love - takes 1,2 06. Pledging My Love - take 3 07. It¹s Easy For You - takes 3,4 08. It¹s Easy For You - undubbed master 09. She Thinks I Still Care - takes 7,9 10. She Thinks I Still Care - take 10 11. Blue Eyes Crying In The Rain - unedited rough mix of master 12. Moody Blue - takes 7,5 13. Bitter They Are, Harder They Fall - rough mix of master 14. Pledging My Love - takes 4-5 15. Pledging My Love - undubbed, unedited master 16. Way Down - take 2B 17. Way Down - rough mix of master 18. Moody Blue - takes 8,9 19. Moody Blue - master unedited rough mix 20. She Thinks I Still Care - take 15 21. America - composite of single master and the surviving ending of the erased studio version Compiled by Jean-Marc Juilland Mastered by Jean-Marc Juilland & Vic Anesini

Eigen tags

Gebruik spaties om tags te scheiden. Gebruik enkele aanhalingstekens (‘) voor woordgroepen.