Welkom op de Elvis Presley Webshop


FTD Clambake

Schrijf de eerste review over dit product

 
€ 22,95
 

Beschikbaarheid: Op voorraad


Snel overzicht

Clambake

FTD Clambake

Dubbelklik op de afbeelding voor groot formaat

Uitzoomen
Inzoomen

Meer afbeeldingen

  • FTD Clambake
  • FTD Clambake
  • FTD Clambake
  • FTD Clambake
  • FTD Clambake
  • FTD Clambake
  • FTD Clambake

Details

ELVIS PRESLEY

CLAMBAKE

BMG & SONY Denemarken 8287676964-2

 

Speeltijd: 1 uur, 11 min, 32 sec

 

The Album: Guitar Man ; Clambake ; Who Needs Money? ; A House That Has Everything ; Confidence ; Hey, Hey, Hey ; You Don't Know Me ; The Girl I Never Loved ; How Can You Lose What You Never Had ; Big Boss Man ; Singing Tree ;  Just Call Me Lonesome ; Additional Movie Outtakes:  You Don't Know Me (film version - Take 20) ; Clambake (reprise - Take 4) .

Outtakes:  Clambake (Take 3B) ; How Can You Lose What You Never Had (Takes 1 & 2) ; You Don't Know Me (film version - Take 3) Hey, Hey, Hey (Takes 3, 5 & 6) ; The Girl I Never Loved (Takes 4 & 5) ; Clambake (Takes 1 & 5) ; A House That Has Everything (Takes 4, 5 & 6) ; You Don't Know Me (film version - Takes 7 & 10) ; How Can You Lose What You Never Had (Take 3) ; Hey, Hey, Hey (Takes 7 & 8) ; Clambake (reprise - Takes 1, 2 & 3)

 

Geen Andere Keek Op Clambake

 

‘Clambake, gonna have a Clambake…’ Op melige avonden leent dit nummer zich uitstekend om er met vrienden alternatieve teksten op te verzinnen, vaak blijken ze dan zelfs nog beter dan het origineel. Het nieuws dat uitgerekend ‘Clambake’ de speciale behandeling kreeg in de ‘Classic Album Series’ van FTD werd door velen met verbazing ontvangen. ‘Clambake’ is nou niet de allerbeste film van onze held en ook de soundtrack behoort niet tot de meest hoogstaande werkjes die Elvis in de studio heeft opgenomen. Een ‘Classic Album’ kan je het toch niet echt noemen. Er zullen best fans zijn die regelmatig ‘Confidence’, ‘Clambake’ en ‘Hey, Hey, Hey’ draaien maar hopelijk vindt u het niet erg als ik hier opschrijf dat ik persoonlijk deze nummers niet te pruimen vind. Ook Elvis had volstrekt geen zin in deze film en de bijbehorende opname sessies. Elvis houd zich in februari 1967 schuil op zijn ‘Circle G’ Ranch en Colonel Parker lijkt Elvis niet te kunnen bewegen om aan de slag te gaan. Op 21 februari had hij zich moeten melden bij de film studio maar weet dit uit te stellen tot 20 maart. Dan heeft hij weer zadelpijn, dan laat hij verstek gaan in de opname studio en dan valt hij (echt of met opzet) in zijn badkamer en moet hij rust houden van de dokter. Als de film op 27 april klaar is moet hij zich meteen focussen op zijn nieuwste rol: die als echtgenoot van Priscilla. Op 1 mei 1967 trouwt het stel. Het moet een verwarrende tijd geweest zijn voor Elvis om die trouwerij er zo maar ‘eventjes’ tussen de bedrijven door te doen. De soundtrack van ‘Clambake’ wordt een vreemd allegaartje van slechte nummers, zoals ‘Confidence’, en uitstekende songs zoals ‘Guitar Man’ en ‘Big Boss Man’. Je kan het bijna artistieke zelfmoord noemen dat dit goede materiaal op een dergelijk album moest worden uitgebracht. Twee nummers uit de film blijken wel het goede niveau te kunnen halen: ‘You Don’t Know Me’ (prachtig gezongen) en het aardige, bluesy, ‘How Can You Loose What You Never Had’ (oorspronkelijk wel in de film maar uiteindelijk geschrapt). De originele LP blijkt destijds wel gewild bij de fans want in een gelimiteerde oplage zit een gesigneerde kleurenfoto van Elvis en Priscilla n.a.v. hun huwelijk. Slim bedacht van sluwe vos Colonel Parker. Voor mij ligt dan nu de FTD ‘Special Edition’ van ‘Clambake’. Het moet gezegd worden: het artwork is bij deze release perfect verzorgd. Alles in mooie kleuren en haarscherpe foto’s. Met name de foto op de voorkant van het begeleidende boekwerkje is opvallend, deze had ik nog niet eerder gezien. Het boekje is, zoals bij alle ‘Classic Album Releases’, altijd leuk en informatief om te lezen. De cd opent met de originele tracklisting van de LP, ‘The Album’, en dus hebben we als openingstrack ‘Guitar Man’, een song die totaal niets met de film te maken heeft. Uiteraard een topnummer maar, zoals al eerder aangegeven, wat doet het in hemelsnaam op deze soundtrack? Na de echte filmnummers volgen nog weer wat ‘bonustracks’ welke we afsluiten met ‘Just Call Me Lonesome’ waar voor dezelfde gedachte geldt als bij ‘Guitar Man’. Dan worden we door Ernst nog getrakteerd op twee ‘Aditional Movie Masters’: ‘You Don’t Know Me – film version’ en ‘Clambake – reprise, take 4’. Dat gekke, korte, reprise dingetje van ‘Clambake’ is best een aardig, lekker bluesy. Dan volgen de ‘Outtakes’ en aangezien we nog geen outtakes hebben kunnen beluisteren van ‘Clambake’ was ik daar wel nieuwsgierig naar. ‘Clambake – take 3B’ is helaas geen muzikale verrassing maar gewoon een bijna dezelfde take van ‘Clambake’ als de master. Elvis klinkt moe en ongeïnspireerd, het is gewoon een slecht nummer en daar kan zelfs Elvis niets aan veranderen. Het wordt gelukkig wat leuker met ‘How Can You Loose What You Never Had – takes 1 & 2’. ‘You Don’t Know Me – take 3’ volgt en blijft een topper, Elvis zingt dit gewoon heel goed maar dan hebben we het ook over muzikaal goed materiaal. Opmerkelijk dat Ernst niet take 1 & 2 er bij heeft gedaan zoals te vinden op de legendarische import ’24 Carat Gold’ (2001). De stijgende lijn wordt onderbroken door ‘Hey, Hey, Hey – takes 3, 5 & 6’ waarna de lucht weer een beetje opklaart met het niemendalletje ‘The Girl I Never Loved’ met een alleraardigst stukje rehearsal wat doet denken aan het einde van ‘There’s Always Me’. Dan is het weer ‘downhill’ met outtakes van ‘Clambake’ en ‘A House That Has Everything’. Dan opnieuw outtakes van ‘You Don’t Know Me – takes 7 & 10’ waarbij Elvis de tekst verandert in ‘and anyone can tell, you can go to hell’. Da’s dan wel weer humor zoals we die van Elvis kennen. Dan nog wat outtake-jes van ‘How Can You Loose’ en ‘Hey, Hey, Hey’ waar Elvis het wel probeert maar er niet uitkomt. en we zijn al weer aanbelandt bij de laatste track van deze cd: ‘Clambake - reprise, takes 1, 2, & 3’, meteen ook de opmerkelijkste outtakes van dit schijfje. Aan het begin van take 1 horen we Elvis even onvervalst ‘southern slang’ praten om er een lekker regeltje blues tegen aan te gooien, leuk!. Vervolgens is er wat lol om dit korte, gekke, reprise nummertje op te nemen: ‘That’s good, gonna fade out with 40 strings over that’ roept de opname technicus vanuit de controle kamer na take 1.

Al met al is het een aardig schijfje maar het verschaft wat mij betreft geen andere ‘keek’ op ‘Clambake’. Sommige nummers worden er ondanks de prima geluidskwaliteit en de uitstekende verpakking gewoon niet beter op. Gelukkig waren er blijkbaar geen outtakes van ‘Confidence’, je zou het bijna een pluspuntje noemen. De vragen die vooral blijven hangen zijn: ‘Waarom in hemelsnaam deze samenstelling van een soundtrack? en ‘Waarom heeft Elvis deze film überhaupt gemaakt?’. Natuurlijk onder dwang van Colonel Paker. Het bewijs daarvoor ligt misschien wel in een regel van het nummer ‘Who Needs Money?’ (een duet met Jordanair Ray Walker) waarvan je zou kunnen vermoeden dat de co-schrijver wel eens Colonel Parker geweest zou kunnen zijn: ‘Cash or credit, it doesn’t matter, long as my bankbooks keep growing fatter’. Gelukkig zouden er niet lang na ‘Clambake’ artistieke hoogtijdagen aanbreken voor onze held, waarvan songs als ‘Guitar Man’ en ‘Big Boss Man’ een mooie voorbode bleken te zijn.

 

 

Eigen tags

Gebruik spaties om tags te scheiden. Gebruik enkele aanhalingstekens (‘) voor woordgroepen.